Δεν είναι λίγες οι φορές που ερχόμαστε στη θεραπεία επειδή δεν μπορούμε να “προχωρήσουμε”.
Δεν μας κρατάει κάτι φανερό. Ούτε κάποιος άλλος.
Μας κρατάει κάτι ανεξήγητο. Κάτι που δεν ξέρουμε να το πούμε με λέξεις.
Είναι λες και κάπου μέσα μας έχει κολλήσει ένα κομμάτι που δεν μπορεί να συνεχίσει.
Κι όσο και να πιέζουμε τον εαυτό μας να πάει μπροστά
με στόχους, επιτεύγματα, καινούριες αρχές,
κάτι μέσα μας δεν ακολουθεί.
Κι εκεί κάπου, αν τολμήσουμε να σταθούμε και να ρωτήσουμε:
«Ποιος έμεινε πίσω;»
…έρχεται η πιο συγκινητική απάντηση.
Το παιδί που ήμασταν.
Που προσπάθησε πάρα πολύ να μην ενοχλεί.
Που έκρυψε τις ανάγκες του για να μη γίνει βάρος.
Που πίστεψε ότι δεν είναι αρκετό, ότι φταίει, ότι κάτι κάνει λάθος.
Αυτό το παιδί, όσο κι αν μεγαλώσαμε, είναι ακόμα εκεί.
Όχι γιατί μας σαμποτάρει.
Αλλά γιατί περιμένει.
Περιμένει μια ματιά, μια αγκαλιά, μια αναγνώριση.
Και όσο εμείς κάνουμε ότι “δεν το βλέπουμε”, για να συνεχίσουμε δυναμικά, οργανωμένα, ώριμα,
εκείνο… μας τραβάει πίσω.
Όχι από κακία.
Από πόνο.
Θεραπεύεσαι όταν κάθεσαι πλάι σε αυτό το παιδί και του λες:
«Σε θυμάμαι.»
«Σε βλέπω.»
«Δεν έφταιγες εσύ.»
«Ήσουν τόσο μικρός… και πάλευες μόνος σου με πράγματα που δεν ήταν δικά σου.»
Αν θέλεις να πας μπροστά, πραγματικά μπροστά, δεν γίνεται να κουβαλάς μέσα σου κομμάτια ξεχασμένα, σιωπηλά και πονεμένα.
Γιατί κάθε φορά που πας να κάνεις το επόμενο βήμα, εκείνα θα σε ρωτάνε:
«Μπορώ να έρθω κι εγώ;»
Κι αν δεν τους απαντήσεις, θα μείνουν πίσω.
Κι εσύ… δεν θα καταλαβαίνεις γιατί νιώθεις τόσο μόνος, τόσο εξαντλημένος, τόσο “λίγος” ακόμη και στις πιο φωτεινές στιγμές.
Δεν υπάρχει καμία βιασύνη.
Ούτε συνταγή για να το φτιάξεις γρήγορα.
Υπάρχει μόνο μια πρόσκληση:
Να σταθείς.
Να δεις ποιος έμεινε πίσω.
Και να του απλώσεις το χέρι.
Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να ξεκινήσεις.
Χρειάζεται να είσαι παρών.
Κι αν κάπου μέσα σου αυτή η φωνή αντηχεί,
αν ένιωσες κάτι να σκιρτάει διαβάζοντας αυτά τα λόγια
ίσως ήρθε η στιγμή να κάνεις χώρο και για σένα.
Για εκείνο το παιδί που δεν ζητούσε πολλά, αλλά ήθελε να ανήκει.
Μπορούμε να το ξεκινήσουμε μαζί.
Γράφει η Αντωνία Καρατάντση
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια | Co – Founder Brain Balance Consulting
Εγγράψου στο Newsletter και λάβε:
Πριν κάνεις το πρώτο βήμα
Οι συνεδρίες κλείνονται μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας για να διασφαλιστεί η κατανόηση του θεραπευτικού αιτήματος και η διαθεσιμότητα των θεραπευτών.
Ναι! Οι συνεδρίες μας πραγματοποιούνται τόσο δια ζώσης στη Θεσσαλονίκη όσο και online, ώστε να έχετε πρόσβαση από οπουδήποτε.
Αν νιώθεις ότι κάτι σε δυσκολεύει, αν επαναλαμβάνεις μοτίβα που σε φθείρουν ή αν θέλεις να βελτιώσεις τις σχέσεις σου, η ψυχοθεραπεία μπορεί να σε βοηθήσει.
Κάθε workshop μας έχει σαφείς θεματικές. Αν δεν είσαι σίγουρος, μπορείς να μας ρωτήσεις και θα σε καθοδηγήσουμε.
Χρειάζεστε Άμεση Υποστήριξη;
Συμπληρώστε την φόρμα και θα σας καλέσουμε εντός
24 ωρών!
Αν είσαι κάτω των 18 ετών και νιώθεις ότι χρειάζεσαι υποστήριξη, σου αξίζει να ακουστείς και να φροντιστείς. Για να μπορέσουμε να σου σταθούμε με τον τρόπο που χρειάζεται, χρειαζόμαστε πρώτα τη συγκατάθεση ενός γονέα ή κηδεμόνα. Σε ευχαριστούμε που μας εμπιστεύεσαι.